Przydatne pojęcia i uwagi

1. Wewnętrzna organizacja agenta zakłada dwa poziomy:

• p. reprezentacji lingwistycznej – język modalny (to język którym mówi agent)
• p. reprezentacji nielingwistycznej – język prostych sys. relacyjnych (język do opisu struktury posiadanej wiedzy)

2. Operatory modalne – stosowane w procesie generowania języka – gdy brak wiedzy o bieżącym stanie świata usiłuje się zredukować poprzez odwołanie się do tego co było i co jest pamiętane

3. Gruntowanie – pojęcia służące do analizy i opisu gruntowania to modele mentalne, zbiory gruntujące, moc, względna moc indukcyjna zbiorów gruntujących oraz system progów modalności.

4. Model mentalny (znaku/formuły) – abstrakcyjna struktura reprezentacji wiedzy. Za jego pośrednictwem zachodzi skojarzenie znaku językowego z jego znaczeniem – model mentalny jest nośnikiem znaczenia znaku językowego/formuły. Innymi słowy, to ”opakowanie/kontener” zawierające analogiczne doświadczenia empiryczne, zgromadzone i zapamiętane przez agenta. Agent jest nośnikiem modelu mentalnego. Model mentalny może być umiejscowiony zarówno w obszarze świadomym, jak i w przedświadomym.

5. Ważną cechą modelu mentalnego jest jego współwystępowanie z komplementarnym modelem mentalnym reprezentującym treści przeciwne do znaczenia zawartego w tym modelu.

6. Trójkąt semiotyczny – składa się ze znaku, obiektu świata oraz podmiotu wiedzy (agenta). Reprezentuje semantyczny związek pomiędzy znakiem i obiektem świata, postrzegany z perspektywy podmiotu wiedzy. W kontekście konkretnego wiązania realizowanego w ramach tr. sem.: mówiąc o agencie, który jest składową trójkąta, należy myśleć o konkretnym modelu mentalnym istniejącym w agencie (który się odnosi do danego znaku). Reasumując, sprowadza się to do następującego wniosku: Pewien znak etykietuje rzeczywisty obiekt wtedy i tylko wtedy, gdy etykietuje pewien model mentalny.

7. Dwupoziomowość bazy wiedzy agenta

• podobszar świadomy – stanowi bieżący punkt skupienia uwagi agenta Zawiera najświeższą wiedzę oraz wybrane elem. wiedzy pozyskane w przeszłości
• p. przedświadomy Siła sensu zakodowanego w elemencie świadomym jest tym większa, im liczniejsza jest kolekcja podobnych elementów przedświadomych.

8. Kiedy agent „myśli”? Zakładamy, że agent „myśli” o obiekcie O, wtedy gdy model mentalny skojarzony z tym obiektem pozostaje w obszarze świadomym.

9. Kiedy agent zaczyna „myśleć” o danym obiekcie? Dzieje się to wtedy, gdy w strumieniu nadchodzących danych (bodźców) agent rozpoznaje znak φ(O) – następuje wtedy aktywacja odniesienia znaku do odpowiadającego modelu mentalnego – jest to równoznaczne ze skopiowaniem (czy aby nie przeniesieniem?) modelu mentalnego z pamięci trwałej do roboczej.

10. Relacja epistemicznego spełnienia formuły – po co nam to? Konkretne zdanie modalne będzie uznane za poprawnie ugruntowane wtedy i tylko wtedy, gdy spełniony będzie określony zestaw warunków nakładanych na (bieżący) stan wiedzy. Epistemiczne spełnienie formuły jest tożsame z jej poprawnym ugruntowaniem. Ugruntowanie rozumiemy jako zaistnienie sytuacji poznawczej, która przez pozostałych członków populacji jest etykietowana takim, a nie innym znakiem językowym.